In de jaren zeventig was er een nogal strenge christelijke gemeenschap in Noordhorn. Tegenwoordig is dat wel wat versoepeld(aldus dat vind men) maar toen was het wel erg als je het café binnen ging op zondag om een biertje te drinken na het weg brengen van een vriendin of samen met vrienden even napraten.In die periode hadden de mensen ook nog lang niet allemaal een huis telefoon(dat is eigenlijk niet meer voor te stellen), dus de buren moesten vaak een keer bellen in het café waar op de gang een telefoon hing(een grote zwarte bakelieten met draaischijf).Het was zondagavond en het was gezellig in het café er zaten een man of acht te kaarten en te praten even later kwamen er een paar jongens binnen die kwamen niet zo vaak maar af en toe een biertje halen en op zondag dat mocht eigenlijk niet van hun ouders maar het was altijd zo gezellig op de hoek dus ze konden het toch niet laten.
Even later werd er op het raam van de woonkamer getikt door de buurvrouw, de kasteleins vrouw liep naar de winkel om de deur voor haar open te doen, dat was ook gelijk de voordeur die was weer gescheiden van het cafégedeelte, en ze vroeg of ze wel even mocht bellen, ja natuurlijk zei de kasteleins vrouw, ga je gang, je weet de weg wel lachte ze. Op dat moment zat de kastelein op het toilet die was ook op de gang waar de telefoon hing. En zo kon hij het hele gesprek ongewild horen, ze vond het een grof schandaal dat de christelijke jeugd op zondag in het café zat (waar ze nota bene stond te bellen) en riep tegen de ouderling dat, dat zo niet kon en vertelde haarfijn wie er allemaal zaten. Even later liep ze naar de kamer van de kasteleins vrouw en betaalde haar 25 cent voor het belletje en liep naar huis, even later kwam de kastelein van het toilet en liep naar het café, jongens gaan jullie maar even in de kamer zitten want jullie zijn net verlinkt door de buurvrouw en bier meenemen hahahaha, let op niets zeggen ik red me hier wel mee, de mannen zaten net in de kamer toen de bel van het café ging, zal es even kijken zei de kastelein wie daar is.
Goedenavond, zei de kastelein, bent u verdwaald Ouderling, u bent wel de laatste die ik hier verwacht in dit “duivelshuis” spotte de kastelein. Nou ik ben net gebeld er zouden hier een paar jongens van onze gemeenschap zich bevinden in uw etablissement, nee, zei de kastelein die zijn hier niet, maar wilt u een biertje of een borreltje bestellen? Of komt u mijn klandizie hier weg jagen?? Nee, nee dat is absoluut niet de bedoeling, nou dan wens ik u nog een goede avond zei de kastelein. Ja, het beste zei de man en vertrokken was hij. De kastelein ook niet helemaal achterlijk en ging in zijn portiek staan, en zag dat de ouderling bij de buren naar binnen ging. Zo dacht hij die krijgt der vet.
De mannen zaten even later gewoon gezellig in het café te kaarten en te feesten.
De volgende ochtend stapte de buurvrouw doodleuk de winkel naar binnen en vroeg aan de kastelein, mag ik wel even bellen buurman? “Om de donder nait, DER UUT!!!”,
’s middags rond een uur of vijf, stapte de buurman het café binnen, Goedemiddag buurman kunnen we even praten? Ja, hoor zei de kastelein loop maar even mee, waarom heb je mijn vrouw weg gejaagd vanmorgen? Nou dat zal ik je vertellen zei de kastelein en hij vertelde zijn buurman het hele verhaal, is ze nou helemaal gek geworden riep de buurman vond het al zo raar dat de ouderling gisteravond boos over de vloer kwam en begreep al niet waar het over ging maar dit zegt genoeg, ik ging vroeger ook altijd het café in als ik haar had weg gebracht is toch gezellig even een biertje halen en als dat nou op zondag is maakt mij niets uit de dominee verdiend zijn centen toch ook op zondag, lust je wel bonen buurman? Jazeker, zei de kastelein, nou dan krijg je bonen en mijn vrouw komt het brengen en der excuus aanbieden wat denkt ze wel niet pfffffffff.
Maar geef me eerst maar een borrel, ja die krijg je van mij zei de kastelein.Even later kwam de buurvrouw met tranen in de ogen met een grote wastobbe met bonen naar de kastelein toe en beloofde dat ze het nooit weer zal doen, het ijs was al snel gebroken en de jongens hadden geen last meer.En er werd door haar niet meer gebeld ze keek wel uit…….
Verhalenvandestamtafel's Blog 
Plaats een reactie