Het zal de meeste lezers van deze site wel op zijn gevallen, dat “Prop”de bijnaam is van de schrijver.
Zo heeft bijna iedereen in de regio wel een bijnaam of scheldnaam ligt eraan hoe je dat bekijkt. Zelf heb ik daar überhaupt geen problemen mee, maar zo waren er een aantal mensen in het dorp die een bijnaam hadden en die waren er niet zo gelukkig mee.
Zo ook de fietsenmaker in het dorp, helaas is de man al weer jaren geleden overleden, maar het mooiste verhaal vind ik nog steeds van iemand die ze op pad hadden gestuurd voor een doosje “bougievonkjes”, zijn kameraden namen hem al in de maling, en zelf ging hij ook nog de fout in, de fietsenmaker die gewoon de Vries heette was zijn scheldnaam al lang zat maar daar kon het volk in Noordhorn niet mee zitten.
De jongeman vroeg heel beleeft, “meneer, de beer”, mag ik van u een doosje bougievonkjes? De stoom kwam de man zowat tot zijn oren uitzetten van boosheid en brulde ER UIT!!!!!!!!
Zijn kameraden die buiten stonden te wachten die rolden om van het lachen en de fietsenmaker gooide een oud wiel door de werkplaats heen van woede, zijn knecht stond maar wat te lachen, en de buurman ging maar eens kijken wat er aan de hand was.
Want nieuwsgierig zijn ze daar wel, en het verhaal ging natuurlijk al snel door het dorp, en de jongens dropen maar af naar de kroeg.
Ook de kasteleinsvrouw ging in het begin toen ze in het café zat wel eens in de fout, zo verkocht ze een fles drank aan een klant, en spraak de man aan met “Meneer Does”, zonder te weten dat, dat zijn bijnaam was. De man begon te stotteren van boosheid, oh sorry hoor zei de vrouw met een knalrood hoofd(ze schaamde zich dood), wist niet beter dan dat u zo heet, de man griste de fles van de toonbank en verliet zonder te groeten de slijterij. De kasteleinsvrouw ging op hoge poten naar der man en vertelde het hele verhaal die bleef maar lachen, stelletje idioten hier zei de vrouw met al hun bijnamen geen wonder dat je hier in de war raakt.
Verhalenvandestamtafel's Blog 
Plaats een reactie