Ieder jaar wordt er voor de mensen uit de regio, die slecht ter been zijn of verzorging nodig hebben zoals van het Zonnehuis of de Westerburcht een reisje georganiseerd door de stichting Zonnebloem. Het schip de Henry Dunant lag dan aangemeerd in de haven van Zuidhorn(gewoon aan de kade dus). Het personeel van het schip veel jeugd ging es even op onderzoek uit wat er allemaal te doen was in de omgeving, en zo kwamen ze ook in het kroegje van Noordhorn terecht. Daar was het gezellig! Het avondje stappen was heel leuk, maar liep ook een beetje uit de hand. In plaats van één avond zaten er een paar gasten er het hele weekend. En die kwamen mooi beschonken terug op de boot maar dat liep allemaal goed af en was natuurlijk voor herhaling vatbaar.
Maandags vertrok het schip voor twee weken de reis liep voorspoedig en na terugkomst in Zuidhorn moest er natuurlijk even worden nagepraat in het café. In de kroeg was het gezellig druk de mensen van de Henry Dunant schoven aan bij de stamtafel, ook was er een stelletje bij hartstikke gezellig. Opeens begon de man van het stel te flirten met een van de dames uit het dorp en dat pakte een beetje verkeerd uit bij zijn vriendin en een woordenwisseling was het gevolg maar dat werd al gauw besust door de kastelein.
Zondagmorgen, was het café alweer vroeg open en tegen de middag kwam het stel aangereden met hun auto het leek allemaal weer goed tussen die twee. Ook zaten er alweer wat gasten in het café ook de bewuste dame, na het consumeren van wat drankjes begon de man weer te flirten met de dame, zijn vriendin werd zo kwaad gaf hem een dreun voor z’n kop en liep kwaad weg zo naar het station van Zuidhorn op de trein naar Maastricht, iedereen lachen natuurlijk in de kroeg, ook de partner die zij van ze bekijkt het maar, maar toen meneer richting de boot moest piepte hij wel anders, want zijn partner had namelijk de autosleutels nog op zak en was onderweg naar Maastricht hij belde haar in paniek op hoe dat moest met die auto, ze verbrak gewoon de verbinding.
Nou daar zat meneer in zak en as, nou zei de kastelein misschien weten mijn jongens wel wat voor je auto.
En ja hoor een van de mannen liep al naar buiten om te kijken hoe dat moest. De deuren waren niet afgesloten (dat kon toen nog) en ging es even kijken in de man zijn auto er werden wat draden onder het dashboard vandaan gehaald en na een half uurtje liep de auto, zonder sleutel gewoon wat draden doorverbinden.
Daar reed de man lachend als een boer met kiespijn naar de boot de auto werd aan boord getakeld, en s maandags voer het schip weer weg, hoe het verder met het stel afgelopen is weten we niet maar dat het gezellig was en dat we veel gelachen hebben wel.
Verhalenvandestamtafel's Blog 
Plaats een reactie