De kastelein die ook boer was had vroeger ook diverse varkens meestal waren het Pietrains (een vleesvarken soort), ook had de man een half wild varken wat een kruising was met een Pietrain varken. Het beest zat in een grote betonnen box en moest met een klauw gevoerd worden. De kroegbaas was de enige die in het hok kon komen, het beest viel iedereen aan, en had grote slachttanden.
In de stallen verderop zaten de gewone varkens. Ook de hulp van de boer, had een varken en was er wel gek mee. Op een zaterdagmorgen kreeg de man het Spaans benauwd, de varkens waggelden door het hok en vielen zomaar om. Helemaal in paniek ’s morgens om een uur of 8 vloog hij als een gek naar het café en klopte op het slaapkamer raam van de kastelein. Hij BRULDE: “kom er maar uit de varkens gaan dood”, wel verdorie zei de kastelein en hij begon al te lachen, wat is er aan de hand???? Gaan de varkens dood? Ja, ze vallen zomaar om en het schuim staat op hun bekken, hm, zei de kastelein zal es even kijken. Hij schoot gauw in de kleren en ging met de hulp naar de boerderij, hij wist al wat er aan de hand was de avond van te voren was er kroegvoetbal geweest, en het lek bier werd toen opgevangen in emmers, en die had hij achter het huis neergezet, een van de gasten had tegen de kastelein ik geef dat wel aan de varkens morgenvroeg, wat zal je hulp raar opkijken.
De varkens waren dronken, de kastelein lachte zich dood maar de hulp kon het niet waarderen, welke gek(de schoorsteenveger) heeft dit geflikt? Ja, zei de kastelein dat weet ik ook niet, nee dat zat wel niet, gromde zijn hulp. Nou ik ga de andere beesten voeren en jij gaat maar weer naar je bed pfffff.
Nee, zei de kastelein naar bed ga ik niet meer ga de kroeg eerst maar eens schoonmaken was wel gezellig gisteren.
De varkens groeiden mooi en waren rijp voor de slacht, de hulp klopte nog eens een varken op zijn mooie dikke koppie en zei van “morgen ga je er aan” de kastelein schoot in de lach. Hij had de veerijder al gebeld en zei van trek er maar een paar uur voor uit, want dat halfwilde varken krijg je zomaar niet op de wagen. Ja, ja zei de veerijder hij heeft weer wat, nou rij al jaren vee, zou ik zo’n varkentje niet op de wagen kunnen krijgen? Laat me niet lachen.
Ja, die woorden heugde de veerijder jaren later nog, hij heeft er bijna drie uur overgedaan om het wilde varken op de auto te krijgen, toen ging hij met het spul naarhet slachthuis, daar beleefden ze ook nog wat, de kleine Surinamer die altijd de varkens doodde met een speciale tang, kreeg de schrik van zijn leven de gewone varkens waren geen probleem die hingen zo aan de haak, toen kwam het gevaarte de klep afrennen en hij bleef niet staan hij gromde en vloog richting de kleine Surinamer, die nam de benen, wel verdomme zei een van de slagers die gekke kastelein heeft weer wat, geef mij die tang, ze moesten het beest eerst vangen die sprong zo over twee muurtjes, op den duur het de beul het varken te pakken eerst aan de achterkant later op de juiste plaats, hij had het zweet op zijn kop staan, zo das een beste zei de slager toen het varken aan de haak hing hij woog 135 kilo schoon. (Ik heb zelf nog nooit weer van mijn hele leven zulke lekker karbonades gegeten, was groter als mijn etensbord) Jarenlang werd er nog varkens gehouden zo werden ze vaak verdeeld onder de jongens in het café, en werd dat keurig gedaan door een paar vaste klanten in de kroeg die van hun beroep slager waren.
Even wat poten voor de snert, en ja karbonades zat.
Verhalenvandestamtafel's Blog 
Plaats een reactie