De zonen van de kastelein waren altijd wel in voor gekkigheid, en de klanten vonden dat ook wel prachtig. Zomers bij mooi weer zaten de klanten dan ook meestal gezellig op het terras, en werd er allerlei dingen bedacht, zo moest er ook maar een portemonnee aan een vissnoer gebonden worden. De mannen hadden de grootste schik, de jongste was helemaal in voor dit soort acties, en had zich mooi verstopt achter de etalage van de snoepwinkel (in de slijterij), en kon zo mooi de straat inkijken of er al een slachtoffer aan kwam. Het was zondag en er waren veel mensen aan het fietsen, en er gingen natuurlijk ook genoeg naar de kerk, sommigen hadden het wel door en riepen dan tegen hun vrouw of andersom “DOORRIJDEN” je staat anders voor paal. Iedereen lachen natuurlijk, maar ook menigeen trapte er wel in, ook iemand die kwam uit de kerk, en die kon de humor er wel van inzien, en riep “hahaha, Die is niet voor mij bestemt”, anderen werden weer boos, zo stopte er in een keer een lelijke eend en de bestuurder rende naar de portemonnee, en die werd natuurlijk zeer snel naar binnengehaald, de man was des duivels. Hé, zei een van de klanten, dat is het hoofd van het politie korps van Zuidhorn. Nog geen uur later reed dezelfde man maar dan in functie door het dorp en werd het beursje leggen verboden, hij werd helemaal uitgejoeld door de klanten, en natuurlijk helemaal verrot gescholden, nou jongens zei de kastelein van deze zielige onsportieve agent mag het niet meer, pak de handel maar weer op, de mannen gromden es een keer en moesten wel lachen om de opmerkingen van sommige klanten, en ruimden de handel maar op, maar de volgende dag zaten ze er gewoon weer politie of geen politie.
Zo was er ook een tamme kraai, en die was gek op brood en vooral als er alcohol in zat het gekke beest bleef maar komen en een van de klanten vond dat prachtig en voerde het beest brood met bier. Op den duur draaide het beest rondjes in de dakgoot, de kasteleins vrouw was woedend, hoe kunnen jullie dat arme beest drank geven, en gedaan was het met de pret.
Verhalenvandestamtafel's Blog 
maart 12, 2021 om 1:41 pm |
Mijn naam: Harm Schriemer Langestraat 38a. Ik heb genoten van alle verhalen van de stamtafel. Ik kwam wel een in het cafe.in de jaren 1960 begin 1970 Ook werkte ik wel bij Schultinga in de winkel. De jeugd herinneringen kwamen weer boven toen ik de verhalen las.
bedankt voor de mooie verhalen Van der Veen.
maart 12, 2021 om 3:17 pm |
dat Schultinga naast ons zat week ik nog wel ben zelf van 64, de oudste van Sip en Tieneke moe leeft nog en woont tegenwoordig In Delfzijl.