Vroeger waren er in alle kleine dorpjes op het Groningse platteland allerlei ambachten die tegenwoordig helemaal verdwenen zijn, zo was er in ons dorp ook een mannetje die oud papier op hield en vodden en allerlei dingen zoals groenten aan de man bracht.
In dezelfde periode was de rock and roll opmars, zo ook in dit dorp en stonden er in de meeste kroegen wel een Juke Box.
En als er een nieuw plaatje uitkwam dan werd die helemaal grijs gedraaid en moest natuurlijk behoorlijk hard. Onze voddenboer was niet een van de slimste onder ons, en was behoorlijk driftig aangelegd maar was verder wel een goede man die wel weer veel geplaagd werd door de jeugd.
De kastelein die vroeger zijn buurjongen was had al menig kind gewaarschuwd maak de man niet boos want hij kan zijn eigen krachten niet.
Maar toen kwam het de voddenboer die heette: “Doede” , en op een maandagmiddag reed ie met z’n bakfiets door het kleine straatje richting de hoofdweg en passeerde de kroeg, daar was een stuk muziek en iedereen zong mee het was dik feest in de kroeg, maar wat hoorde Doede daar scholden ze hem uit???? Hij hoorde het nog een keer ja hoor ze zongen van “GEKKE DOEDE, GEKKE DOEDE , GEKKE DOEDE.
Inmiddels kwam de kastelein even naar buiten die dacht dat Doede pech had, nou daar kwam ie aangestormd, JIJ ,JIJ , JIJ en gaf hij de kastelein een geweldige dreun onder zijn kaken, die lag op de rug en zag even sterretjes, en riep van wat moet dat g………., de voddenboer helemaal overstuur die reed met een rotgang naar huis met z’n bakfiets.
De jongens in het café moeten we er achteraan kastelein nee zei die laat maar zitten hij weet niet beter de bladeren vallen van de boom. Maar het doet wel zeer pffffff.
Die avond in het huis van de familie waar Doede woonde werd het eten opgeschept en de radio stond aan wat hoorde “Doede” daar? “GEKKE DOEDE, GEKKE DOEDE, GEKKE DOEDE”, hij begon zowat te huilen, oh, oh wat heb ik gedaan vanmiddag
Begon hij te jammeren, “Wat is er gebeurd dan, Doede ? zei zijn oude vader, hij vertelde het hele verhaal zijn vader was laaiend, je gaat maar naar je oude buurjongen en bied je excuus maar aan, en zeg maar dat je het verkeerd gehoord hebt.
Doede ging met lood in zijn schoenen naar het café en ja hoor wat hoorde hij halverwege de straat “Wooly Bully, Wooly Bully, Wooly Bully”, de kastelein nam het sportief op en Doede gaf een paar rondjes, maar de kastelein heeft drie weken vla moeten eten.
Verhalenvandestamtafel's Blog 
Plaats een reactie