Onze vriend “Vader”, is al eens eerder genoemd in de voorgaande verhalen.
Deze meneer was een echte levensgenieter, en hield er verschillende hobby’s op na onder andere was hij een echte tuinman (al dacht de buurt er wel anders over hahahaha).
Zo was hij al dagen bezig met een vijver aanleggen, zijn zoons die hem absoluut niet wilden helpen die waren hem al behoorlijk aan het irriteren, ook de buurman leverde allerlei commentaar met van die opmerkingen;”Als je nog even doorgraaft zit je in China”, en weer een ander.”Ben je naar Goud aan het graven”, enigste wat Vader zei barst maar…..
Hij dacht van dit wordt de mooiste tuin van de omgeving, hij was overal keien aan het verzamelen dus er lag al heel wat in de tuin en de vijver moest het pronkstuk worden.
Zaterdags tegen het avondeten was de tuin klaar en de vijver hoefde alleen nog maar gevuld te worden dat zou de Maandag erop gebeuren.
Tijdens het eten ging Vader verhaal halen bij een van zijn zoons waarom hij niet meehielp en wel zat te zeuren en nu gewoon aan de tafel zat mee te eten dat liep hoog op en de mannen wilden al op de vuist de zoon koos het hazepad, gevolgd door Vader, via de voordeur naar buiten, door de tuin en ja hoor de zoon sprong over de vijver, gevolgd door Vader met zijn woeste kop maar die was zijn vijver al vergeten en dook zo het gat in. Geloof dat ze hem aan het andere kant van het dorp konden horen vloeken en tieren, zijn zoon stond te lachen en zij van “WIE EEN KUIL GRAAFT VOOR EEN ANDER…….”, en reisde gelijk af naar de stad waar hij ergens woonde. En liet zich pas naar een paar weken weer zien toen de rust was wedergekeerd…..
Verhalenvandestamtafel's Blog 
Plaats een reactie