Verhalenvandestamtafel's Blog

De zonen van de kastelein waren altijd wel in voor gekkigheid, en de klanten vonden dat ook wel prachtig. Zomers bij mooi weer zaten de klanten dan ook meestal gezellig op het terras, en werd er allerlei dingen bedacht, zo moest er ook maar een portemonnee aan een vissnoer gebonden worden. De mannen hadden de grootste schik, de jongste was helemaal in voor dit soort acties, en had zich mooi verstopt achter de etalage van de snoepwinkel (in de slijterij), en kon zo mooi de straat inkijken of er al een slachtoffer aan kwam. Het was zondag en er waren veel mensen aan het fietsen, en er gingen natuurlijk ook genoeg naar de kerk, sommigen hadden het wel door en riepen dan tegen hun vrouw of andersom “DOORRIJDEN” je staat anders voor paal. Iedereen lachen natuurlijk, maar ook menigeen trapte er wel in, ook iemand die kwam uit de kerk, en die kon de humor er wel van inzien, en riep “hahaha,  Die is niet voor mij bestemt”, anderen werden weer boos, zo stopte er in een keer een lelijke eend en de bestuurder rende naar de portemonnee, en die werd natuurlijk zeer snel naar binnengehaald, de man was des duivels. Hé, zei een van de klanten, dat is het hoofd van het politie korps van Zuidhorn. Nog geen uur later reed dezelfde man maar dan in functie door het dorp en werd het beursje leggen verboden, hij werd helemaal uitgejoeld door de klanten, en natuurlijk helemaal verrot gescholden, nou jongens zei de kastelein van deze zielige onsportieve agent mag het niet meer, pak de handel maar weer op, de mannen gromden es een keer en moesten wel lachen om de opmerkingen van sommige klanten, en ruimden de handel maar op, maar de volgende dag zaten ze er gewoon weer politie of geen politie.

Zo was er ook een tamme kraai, en die was gek op brood en vooral als er alcohol in zat het gekke beest bleef maar komen en een van de klanten vond dat prachtig en voerde het beest brood met bier. Op den duur draaide het beest rondjes in de dakgoot, de kasteleins vrouw was woedend, hoe kunnen jullie dat arme beest drank geven, en gedaan was het met de pret.

Het was maandagmorgen de eerste gasten zaten al aan hun elf uurtje, het was gezellig in de kroeg, buiten was het herfst, de bladeren vlogen door de straat, de zeeman zat ook gezellig aan het bier en was met een paar anderen aan het kaarten, dat ging meestal om rondjes, de jukebox speelde op de achtergrond een deuntje. De antiquair zat ook aan de tafel te fantaseren een veel besproken man in het dorp ze noemen hem ook wel “Vader”.

Er zaten nog een paar vrijgezellen de één was zogenaamd ziek. De ander had maar een vrije dag genomen want die had het weekend te veel gezopen en dronk zijn kater weg.

 Ineens vloog de voordeur open en stapte er een woeste dame met een paraplu naar binnen. “Waar zit dat stuk ongeluk”, schold ze volgens mij naast mij riep: “Vader”, dat had hij beter niet kunnen zeggen de vrouw haalde uit naar haar man met de paraplu, maar die bukte en sloeg: “Vader”met het gevaarte tegen zijn niet te missen hoofd, er ging een gejuich op in de kroeg, de kastelein begon te roepen verdomme echtelijke ruzies thuis uitvechten hier niet, Oh barst zei het mens en ging kwaad naar huis, der man volgde een paar uur later, hartstikke smoor natuurlijk, die zei van als ze mij uit de kroeg komen halen kunnen ze lang wachten.

Hé, hé, lachte de zeeman dat is niet goed voor je maat zo’n boos wijf, zijn woorden waren nog niet koud of ze hoorden een doffe dreun tegen de muur van de kroeg, wat is dat riep er een, zijn woorden waren nog niet koud of er vloog een baksteen door de ramen naar binnen, “Vader” kon net op tijd bukken en de steen plofte op de grond gelukkig niemand geraakt. Verdorie, zei de kastelein zijn ze gek geworden? Hé, zeeman, dat is je moeder volgens mij, Hé, hé, lachte de zeeman ze heeft weer last van tropenkolder betaal de schade wel, laat er maar een nieuw raam inzetten, zal even naar de buurman lopen zei de kastelein, de kasteleins vrouw was al aan het opruimen en schudde met haar hoofd, de bladeren vallen weer van de boom, ben benieuwd wat we nog meer beleven vandaag.

De kastelein die ook boer was had vroeger ook diverse varkens meestal waren het Pietrains (een vleesvarken soort), ook had de man een half wild varken wat een kruising was met een Pietrain varken. Het beest zat in een grote betonnen box en moest met een klauw gevoerd worden. De kroegbaas was de enige die in het hok kon komen, het beest viel iedereen aan, en had grote slachttanden. 

In de stallen verderop zaten de gewone varkens. Ook de hulp van de boer, had een varken en was er wel gek mee. Op een zaterdagmorgen kreeg de man het Spaans benauwd, de varkens waggelden door het hok en vielen zomaar om. Helemaal in paniek  ’s morgens om een uur of 8  vloog hij als een gek naar het café en klopte op het slaapkamer raam van de kastelein. Hij BRULDE: “kom er maar uit de varkens gaan dood”, wel verdorie zei de kastelein en hij begon al te lachen, wat is er aan de hand???? Gaan de varkens dood? Ja, ze vallen zomaar om en het schuim staat op hun bekken, hm, zei de kastelein zal es even kijken. Hij schoot gauw in de kleren en ging met de hulp naar de boerderij, hij wist al wat er aan de hand was de avond van te voren was er kroegvoetbal geweest, en het lek bier werd toen opgevangen in emmers, en die had hij achter het huis neergezet, een van de gasten had tegen de kastelein ik geef dat wel aan de varkens morgenvroeg, wat zal je hulp raar opkijken.

De varkens waren dronken, de kastelein lachte zich dood maar de hulp kon het niet waarderen, welke gek(de schoorsteenveger) heeft dit geflikt? Ja, zei de kastelein dat weet ik ook niet, nee dat zat wel niet, gromde zijn hulp. Nou ik ga de andere beesten voeren en jij gaat maar weer naar je bed pfffff.

Nee, zei de kastelein naar bed ga ik niet meer ga de kroeg eerst maar eens schoonmaken was wel gezellig gisteren. 

De varkens groeiden mooi en waren rijp voor de slacht, de hulp klopte nog eens een varken op zijn mooie dikke koppie en zei van “morgen ga je er aan” de kastelein schoot in de lach. Hij had de veerijder al gebeld en zei van trek er maar een paar uur voor uit, want dat halfwilde varken krijg je zomaar niet op de wagen. Ja, ja zei de veerijder hij heeft weer wat, nou rij al jaren vee, zou ik zo’n varkentje niet op de wagen kunnen krijgen? Laat me niet lachen.

Ja, die woorden heugde de veerijder jaren later nog, hij heeft er bijna drie uur overgedaan om het wilde varken op de auto te krijgen, toen ging hij met het spul naarhet slachthuis, daar beleefden ze ook nog wat, de kleine Surinamer die altijd de varkens doodde met een speciale tang, kreeg de schrik van zijn leven de gewone varkens waren geen probleem die hingen zo aan de haak, toen kwam het gevaarte de klep afrennen en hij bleef niet staan hij gromde en vloog richting de kleine Surinamer, die nam de benen, wel verdomme zei een van de slagers die gekke kastelein heeft weer wat, geef mij die tang, ze moesten het beest eerst vangen die sprong zo over twee muurtjes, op den duur het de beul het varken te pakken eerst aan de achterkant later op de juiste plaats, hij had het zweet op zijn kop staan, zo das een beste zei de slager toen het varken aan de haak hing hij woog 135 kilo schoon. (Ik heb zelf nog nooit weer van mijn hele leven zulke lekker karbonades gegeten, was groter als mijn etensbord) Jarenlang werd er nog varkens gehouden zo werden ze vaak verdeeld onder de jongens in het café, en werd dat keurig gedaan door een paar vaste klanten in de kroeg die van hun beroep slager waren.

Even wat poten voor de snert, en ja karbonades zat.

Jarenlang was er een zwembad in Noordhorn, en wel aan de badweg, de meeste jonge mensen kunnen zich dit niet meer herinneren denk ik, heb daar ooit een paar keer gezwommen en het bad werd gevuld met het water uit het van Starkenborgh-kanaal, de palingen kronkelden je gewoon om je benen.

Gelukkig kwam er toen al snel een nieuw zwembad in Zuidhorn, een openluchtzwembad, wat helaas nu geprivatiseerd is en overdekt en weg gezelligheid.

Toen het nog een openluchtbad was, werd ook altijd een avondvierdaagse gehouden, en er moest ook maar eens wat extra georganiseerd worden, de machinist van het zwembad ook een vrolijke klant wist wel wat, we gaan de kasteleins van Noord en Zuidhorn uitdagen wie de beste touwtrekploeg heeft. De man ging op pad en daar had hij helemaal geen problemen mee want het kroegleven was in die tijd wel gezellig. Zo kwam hij bij het Trefpunt, de Opstal, Kapma en Welgelegen terecht.

In eerste instantie werd er nog wat getwijfeld maar al gauw werden er allerlei mensen opgetrommeld en kon de strijd om een wisselbokaal beginnen.

Tijdens het touwtrekken werden ook echte touwtrekkers ploegen uitgenodigd, die moesten ook tegen de cafés trekken en dat ging voor de lol, maar ze hadden de handen vol aan de ploeg uit Noordhorn, daar woog de lichtste net geen 100 kilo de rest ging daar gemakkelijk overheen een stel buffels waren het. Het touwtrekken is ongeveer 5 jaar gehouden de beker ging geloof ik 1x naar de opstal en 1x naar het Trefpunt en de rest ging de beker naar Noordhorn, waar hij nog steeds staat te pronken op de meterkast. Helaas toen het zwembad geprivatiseerd werd, verdween het touwtrekken ook maar het was altijd wel oergezellig na afloop.

In het dorp waar dit verhaal zich afspeelt (ergens in het noorden van het land), waren vroeger twee kappers, de één een keurige heer, de ander een plezante levensgenieter met veel grappen en humor.

De dorstige kapper had altijd een hoedje of pet op en rookte steevast een sigaar en was slecht te been, dit had hij overgehouden aan de oorlog, maar hij was overal bekend ook door het hele land bij toen veel bekende artiesten.

Af en toe kreeg hij last van een vreselijke dorst en had hij op zijn deur van de kapperszaak staan i.v.m. grote dorst gesloten.

In het kleine dorpje waar dit verhaal afspeelt waren 3 cafés, en elke kastelein had er wel een baantje bij zo had deze er een boerderijtje bij.

De dorstige kapper haastte zich naar het café, verhip nog gesloten(half zeven ’s morgens) mompelde kapper, dan maar doorlopen naar de boerderij, en ja hoor daar was de kroegbaas aan het melken, morge kapper riep hij, alweer dorst hahahaha, moet nog 3 uitmelken dan kan je naar de kroeg, neem maar een kop thee die staat al klaar, even later kwam er nog iemand aanlopen, de zeeman, hij had een paar weken verlof en was vroeg wakker en liep gelijk door naar de boerderij, daar was altijd wel wat te beleven ……… He kapper heb je ook al dorst zo ging dat geouwehoer een beetje door. De klok sloeg half negen, ga maar naar de kroeg zei de kastelein de achterdeur is wel los en mijn vrouw zal wel wakker wezen zoniet dan moet je het maar opschrijven wat je opzuipt(in die tijd kon dat nog).

En zo kon het gebeuren dat er s morgens om 9 uur de eerste klanten al gezellig in de kroeg zaten…..

Onze Zwitserse vriend is in 92 weer verhuisd naar Zwitserland waar hij getrouwd is met zijn Friezin. Met behulp van de kastelein en kennissen is de inboedel van hun appartement in de Sicke Beninghestede verhuist naar Zwitserland, waar we ook een geweldige bruiloft hebben mee gemaakt in Gelterkinden ergens in Baselland.
Die duurde twee dagen eerste dag voor de familie en de tweede dag voor alle kennissen uit Zwitserland en Nederland in een soort berghut “ IM KIEP”, en de derde dag geweldig feest in het dorp zelf, samen met allerlei bewoners en vrienden.

Een paar jaar later, het was de eerste week van de bouwvak, stapte de Zwitser met een paar stamgasten van zijn eigen horeca gelegenheid naar binnen ze waren op vakantie in Nederland en hadden een jacht gehuurd in Eernewoude. Er waren wat problemen met de motor en hadden de boot in de buurt van het zwembad in Zuidhorn aangemeerd.
Gewoon met een paar touwen vastgeknoopt aan een paar bomen. En eerst maar eens de dorst lessen bij de kastelein. Dat was gelijk feest, ondertussen waren er al wat telefoontjes gepleegd met de verhuurder en achteraf bleek dat de vorige huurder water had getankt in plaats van diesel. Ondertussen reed er al een motoragent(een fanatiek niet geliefd persoon) rond in het dorp, die was op zoek naar de eigenaren van de boot die aangemeerd lag in het van Starkenborghkanaal. Dat mocht allemaal niet en was veel te gevaarlijk en die boot MOEST DAAR ONMIDDELLIJK WEG. De heren zaten gezellig op het terras en de agent had al gauw in de gaten dat het om hun ging. En ze kregen gelijk een bekeuring van dat die boot daar zo lag en waarom ze niet aangemeerd hadden in de jachthaven van Briltil en dat de bomen zo beschadigden, de Zwitser vertelde op zijn plat Grunnings dat er problemen waren met de motor, maar daar had de agent geen boodschap aan. De kastelein kwam er net op tijd tussen want de Zwitser werd al kwaad……
Het wordt allemaal geregeld zei de kastelein en duvel nou maar op met je gezeur die boot gaat daar wel weg als de motor weer klaar is de agent droop morrend af.
Maar alles wat er gebeurde die boot bleef die dag gewoon liggen en de mannen gingen later met een paar geleende fietsen richting de boot, ik meende dat er nog een met de fiets over de kop sloeg dat zal wel komen dat hier geen bergen zijn hahahaha.

De volgende ochtend werden de heren gewekt door de Waterpolitie ze waren gebeld door een “collega”, dat er een jacht aangemeerd lag dicht bij het zwembad en de spoorbrug, wat ook een gevaarlijke situatie is met al het drukke scheepsverkeer, en verzochten de heren de boot ergens anders aan te meren. Nou zei de Zwitser tegen de heren, wij willen wel maar kunnen niet de motor is kapot of loopt niet goed, en hij legde de mannen uit wat het probleem was, nou zei de mannen dat gaan we anders doen wij slepen jullie wel even naar de haven van Briltil, dat is in ieder geval veiliger dan hier.
Zo gezegd zo gedaan, en zei de Zwitser wat moet ik met die bekeuring die ik gekregen heb nou zeiden de mannen dit en verscheurde de bon(na het nummer genoteerd te hebben) en doe die Motormuis maar de vriendelijke groeten van de waterpolitie, mannen een fijne vakantie, lachend vaarden ze weg.

Ieder jaar wordt er voor de mensen uit de regio, die slecht ter been zijn of verzorging nodig hebben zoals van het Zonnehuis of de Westerburcht een reisje georganiseerd door de stichting Zonnebloem. Het schip de Henry Dunant lag dan aangemeerd in de haven van Zuidhorn(gewoon aan de kade dus). Het personeel van het schip veel jeugd ging es even op onderzoek uit wat er allemaal te doen was in de omgeving, en zo kwamen ze ook in het kroegje van Noordhorn terecht. Daar was het gezellig! Het avondje stappen was heel leuk, maar liep ook een beetje uit de hand. In plaats van één avond zaten er een paar gasten er het hele weekend. En die kwamen mooi beschonken terug op de boot maar dat liep allemaal goed af en was natuurlijk voor herhaling vatbaar.
Maandags vertrok het schip voor twee weken de reis liep voorspoedig en na terugkomst in Zuidhorn moest er natuurlijk even worden nagepraat in het café. In de kroeg was het gezellig druk de mensen van de Henry Dunant schoven aan bij de stamtafel, ook was er een stelletje bij hartstikke gezellig. Opeens begon de man van het stel te flirten met een van de dames uit het dorp en dat pakte een beetje verkeerd uit bij zijn vriendin en een woordenwisseling was het gevolg maar dat werd al gauw besust door de kastelein.
Zondagmorgen, was het café alweer vroeg open en tegen de middag kwam het stel aangereden met hun auto het leek allemaal weer goed tussen die twee. Ook zaten er alweer wat gasten in het café ook de bewuste dame, na het consumeren van wat drankjes begon de man weer te flirten met de dame, zijn vriendin werd zo kwaad gaf hem een dreun voor z’n kop en liep kwaad weg zo naar het station van Zuidhorn op de trein naar Maastricht, iedereen lachen natuurlijk in de kroeg, ook de partner die zij van ze bekijkt het maar, maar toen meneer richting de boot moest piepte hij wel anders, want zijn partner had namelijk de autosleutels nog op zak en was onderweg naar Maastricht hij belde haar in paniek op hoe dat moest met die auto, ze verbrak gewoon de verbinding.
Nou daar zat meneer in zak en as, nou zei de kastelein misschien weten mijn jongens wel wat voor je auto.
En ja hoor een van de mannen liep al naar buiten om te kijken hoe dat moest. De deuren waren niet afgesloten (dat kon toen nog) en ging es even kijken in de man zijn auto er werden wat draden onder het dashboard vandaan gehaald en na een half uurtje liep de auto, zonder sleutel gewoon wat draden doorverbinden.
Daar reed de man lachend als een boer met kiespijn naar de boot de auto werd aan boord getakeld, en s maandags voer het schip weer weg, hoe het verder met het stel afgelopen is weten we niet maar dat het gezellig was en dat we veel gelachen hebben wel.

Op een mooie warme zomerdag stapte er een man het café binnen en ging apart aan een tafeltje zitten en bestelde een pilsje en vroeg om een krant oh zei de kastelein, dat kan altijd meneer, en bekeek de man es van top tot teen en begon te lachen, zal even een krant halen voor u. De jongens aan de tafel zeiden wat heb je te lachen kastelein dat merk je straks wel zei de kroegbaas. Mag ik nog een biertje, kastelein? Vroeg de man. Jazeker, zei de kastelein volgens mij smaken ze goed. Ja, best zei de man. Volgens mij, zei de kastelein, tegen de jongens heeft hij geen geld bij zich. En is hij ontsnapt denk er maar es om. De man dronk nog twee biertjes en ging naar het toilet, daarna ging hij weer zitten en mompelde wat in hem zelf en riep toen tegen de kastelein, volgens mij heb ik een probleem. Oh ja, zei de kastelein, vertel maar wat er aan de hand is, nou zei de man, ik ben mijn portemonnee verloren, ik lag net verderop hier in de berm misschien ligt hij daar nog. Ja, zei de kastelein, als ik jou was ging ik maar snel kijken voor dat een andere BOEF er met je portemonnee vandoor gaat en tot ziens maar weer. Daar ging de man en riep tot straks, ja dat zal wel lachte de kastelein.
Verrek, zei een van de klanten je hebt toch gelijk kastelein, ja zei de kastelein en als er straks de dorpsagent binnenkomt niets zeggen, laat de man maar even van zijn vrijheid genieten het is veel te mooi weer om opgesloten te zitten.
En ja hoor, nog geen uur later stapte de dorpsagent naar binnen of er ook een vreemd individu hier was geweest, nou zei de kastelein er zit hier niets anders, pfffff zei de agent aan jou heb ik ook nooit iets, nee zei de kastelein aan jou hebben we ook niets hahahaha.

Twee dagen later troffen de beide heren elkaar bij de boerderij, heb je nou die man binnengehad of niet? Jazeker, zei de kastelein en het heeft me ook nog vier bier gekost hij had geen geld bij hem en hij liep in kleding van Veenhuizen volgens mij, ja dat klopt zei de agent en hij was nog gevaarlijk ook we hebben hem gisteren opgepakt, maar waarom heb je niets gezegd? Nou zei de kastelein daar hebben we jullie voor, en het is veel te mooi weer om binnen te zitten, Je bent gek zei de agent en hoofdschuddend ging hij weer weg. De kastelein lachte maar wat en ging zijn koeien melken.

Dat was een gezegde van blauwe Meint, een vrolijke innemer maar een apart geval,
En als je hem hoorde hij was beresterk het leek een heel brede kerel maar hij had
‘s Winters wel zeven truien aan.
Op een maandag avond ergens in mei zat de kroeg gezellig vol, ook Meindert zat in de kroeg en had al mooi genoeg drank op, de kastelein had eigenlijk slecht zin zijn plafond was te laag en de houtenvloer moest eruit er was iemand geweest of de vergunningen wel klopten en die begon te zeuren dat zijn café (toen al meer als honderd jaar een café) niet voldeed aan de eisen. Dus de vloer moest er maar uit (die lag op boomstammetjes) en dat was al geregeld met een paar klanten, die zouden de kastelein helpen, die avond tegen elf uur stopte er een vrachtwagen naast de kroeg, de laadklap kwam naar beneden en er werd een groot paard uit de wagen gehaald, en de gekke veerijder(zie het tweede verhaal) kwam lachend met het paard de kroeg inlopen via de achterdeur, Goedenavond riep hij, en begon te lachen, goedenavond zei de kastelein wat zal dit, en knipoogde al naar de veerijder. Blauwe Meint riep “wie de dood vreest is een lafaard”, en hij zou het paard wel even optillen, maar hij was natuurlijk niet sterk genoeg maar wel dronken en lag even later onder het paard, het paard was erg mak en bleef rustig staan, blauwe Meint krabbelde weer overeind en waggelde terug naar zijn stoel en dronk zijn bier op, tweede poging het paard bleef natuurlijk roerloos staan iedereen weer lachen, totdat het paard zijn oren plat legde op zijn hoofd en woest achteruit schopte. HOO, zei de kastelein het is mooi geweest met het paard, zet hem maar weer op de wagen, want hij zakt toch niet door de vloer(dat was de opzet van de veerijder die dacht dat de vloer verrot was maar dat was helemaal niet het geval).

Een paar weken later zat Meint weer in de kroeg en bestelde een karbonade, die at hij met bot en al op, de man had een dubbele rij kiezen en gromde toen ik met mijn broertje het café inliepen als een woeste beer, we vluchten altijd met een rotgang naar buiten en waren doodsbenauwd voor die man, maar achteraf was er niets mis mee.

Uit de verhalen die werden verteld kon ik opmaken dat de man aan een hartaanval is gestorven en met zijn brommer om was gevallen, en net op de grens van de gemeente Zuidhorn, en de toenmalige gemeente Aduard, het is naar horen en zeggen een heel getouwtrek geweest wie de begrafenis ging betalen, de man had geen rooie cent, en heeft daar bijna een dag op de weg gelegen.

Jaren geleden was er een vaste molenaar op de molen de Fortuin in Noordhorn, later werd dit verkocht aan de gemeente om dat de kosten niet meer uitkonden. Meer van dit kunt u lezen op http://www.molenfortuna.nl/

Nadat de molen verkocht was bleef de oude molenaar regelmatig komen naar de molen, en meestal bij mooi weer zaten er genoeg gasten op het terras voor de kroeg, en die hadden natuurlijk het zicht op de molen, en zeiden daar heb je dat ouwe wijf weer, moeten jullie niet aan het werk riep de molenaar in plaats van bij die gek in de kroeg te gaan zitten, stelletje lanterfanters. Oh zei een van die gasten ik draai hem zo wel een loer, wacht maar tot hij in de molen is hahahahaha, ze waren namelijk bezig de molen te restaureren en er lag overal bouwmateriaal. Hé, zei de kastelein geen grappen jongens, nee dat komt wel goed zei er een breng nog maar zes biertjes, de kastelein ging bier halen en de ene, een beer van een vent moest even zogenaamd weg, tot zo jongens en lachend pakte hij de fiets en verdween achter de molen. He, zei de kastelein waar is die lange gebleven? Die moest even naar de fietsenmaker riep er een, ja dat zal wel lachte de kastelein nou bekijk het maar het bier staat er en laat het niet warm worden anders smaakt het niet meer.
Na tien minuten kwam de beer weer lachend terug, zo die zit voorlopig nog wel even in de molen, dat zal hem leren ons uit te schelden hahahahaha.

Wat had hij nou gedaan een grote balk tegen de gammele deur geplaatst, en hoe die molenaar er uitgekomen is, dat is voor de meesten nog een raadsel maar hij zei geen gekke dingen meer tegen de jongens, hij was doodsbenauwd dat ze hem weer gingen opsluiten.