1972 een jaar om nooit weer te vergeten, of heel snel…..

Ieder huisje heeft een kruisje zeggen ze, nou in Noordhorn misschien wel meer……

Het was een warme zomer dat jaar en de kastelein had de vorige jaren ontzettend druk gehad met allerlei activiteiten in het café en bij zijn boerderijtje, de gemeente deed wat vervelend over een aanbouw, een soort hooikiep, hij was er behoorlijk chagrijnig onder.

En er was behoorlijk wat wrijving in de familie sfeer met zijn broers, al met al was het een lopende tijdbom. En zijn vrouw wou ook nog op vakantie daar had hij al helemaal geen zin in. Maar vooruit maar dacht hij misschien knap ik zelf ook weer wat op, hij liep al tijden rennie’s te eten alsof het zuurtjes waren en hij had knap last van de maag.

Maar toch maar op vakantie met zes man werd er vertrokken naar Valkenburg aan de Geul in het mooie Limburgse Land. De kinderen waren lekker vervelend achter in de auto en de kastelein werd al weer wat wrang in zijn huid en begon al wat te schelden, zijn vrouw zei en nou is het gebeurd met dat chagrijnige gedoe anders draai je maar weer om. Nee, verdomme we gaan op vakantie pfffffff.

Daarna waren ze ook zo in Valkenburg, ze gingen naar een leuk hotel in het Centrum van Valkenburg (het Centrum).

 
Daar was het gezellig maar de kastelein voelde zich toch niet zo lekker. Maar zei niets hij wilde de vakantie niet bederven voor zijn gezin. De volgende dag gingen ze naar Monschau net over de grens in Duitsland. Daar gezellig op een terrasje koffie drinken met gebak. Een tafeltje verderop zat een Duitse dokter, die zei tegen de kastelein,”Hé, du Höllander, die muβt nach hause gehen, du bist Schwer krank”. Ja zei de kastelein hab last von meinem maag en verrek van de pien(op zijn halfgebakken Duits).

Heb jij nog steeds last van je maag zei zijn vrouw ja wat dacht jij dan zei de kastelein maar wil jullie de vakantie toch niet bederven.

We gaan morgen weer naar huis zei zijn vrouw en jij naar de dokter dit komt lang niet goed.

De volgende dag gingen ze terug naar Groningen de kinderen begrepen er natuurlijk niets van en vonden het helemaal niks. Er was één die vond het best die had last van heimwee, de andere twee zaten te zeuren we gaan alweer naar huis, we gaan alweer naar huis. De kastelein moest wel lachen om de twee rotapen en vond het ook maar niks,  maar ja ziek is ziek.

Toen ze thuis kwamen gooide de kroegbaas gelijk de kroeg weer open en binnen vijf minuten zaten er alweer klanten, alsof ze het roken dat hij weer thuis was.

De kastelein dronk maar wat sinas en had goed last van de maag, zijn vrouw zei moet ik de dokter bellen? Je moet verdomme niet zeuren zei de man. Ga maandag wel naar de dokter het is nu vrijdagavond het wordt al wat minder, ja, ja zei zijn vrouw en ging met een kwade kop naar de woonkamer en maakte zich grote zorgen om der man, die zo vreselijk eigenwijs kon zijn(is een algemene familietrek!!!!).

 

De volgende ochtend ging de kastelein naar zijn boerderijtje om te melken, de oudste twee kinderen waren ook al wakker en gingen zwemmen in het zwembad in Zuidhorn, op de vouwfietsen en hupakee daar gingen ze. Jullie moeten vandaag wel een slot halen voor jullie fietsen het zou doodzonde wezen als ze worden gestolen, ja, ja riepen ze maar dachten daar helemaal niet aan eerst zwemmen.

De kastelein was druk aan het melken maar het ging niet van harte en het klamme zweet brak hem aan alle kanten uit. En hij voelde zich al wat duizelig maar hij ging gewoon door, nog even de melkbussen bij de wegzetten en dan maar naar huis. Dat ging al heel moeilijk maar lukte toch wel.

 

Hij stapte op de fiets en ging richting huis, bij zijn  oprit stortte de man in elkaar, verrek zei de buurvrouw, dat is de kastelein zal hij dronken wezen??? Nee, ben je gek zei de buurman dat komt volgens mij niet goed. Die rende naar buiten ga jij zijn vrouw maar halen. Die belde gelijk de dokter, en die belde met het ziekenhuis binnen drie kwartier lag de kastelein in het ziekenhuis, en werd met alle toeters en bellen vervoerd. De beide jongens kwamen terug van het zwembad, hé zei de ene wat is dat dan,nu al een ambulance (toen gebeurde dat nog niet zo vaak als nu) wat zal er aan de hand wezen, niet vermoedend dat zijn vader daar achterin lag.

De kastelein werd gelijk geopereerd en had op de achterkant van zijn maag een scheur of gat zitten, waarschijnlijk gekomen door een doorgebroken maagzweer.

De volgende dag was hij alweer bij zijn positieven en herstelde spoedig, alleen zei hij tegen zijn vrouw neem even wat foto’s mee van jou en de kinderen er loopt hier een verpleegster rond die is een beetje verkikkerd op me. De volgende dag bracht zijn vrouw de foto’s mee, en de verpleegster was helemaal in de war geweest en heeft gelijk overplaatsing aangevraagd. De patiënt was redelijk snel hersteld en mocht na twee a drie weken weer naar huis maar moest het wel rustig aan doen.

Maar van dat rustig aan doen kwam niet veel terecht, twee weken na zijn thuiskomst werd de boerderij door een geestelijke gestoorde man in de brand gestoken en brandde de hele handel zowat tot aan de grond toe af. De brandweer had de handel vol aan de brand en had het knap angstig en dachten dat er gasflessen aanwezig waren maar dat was niet zo alleen lag er een paar balen kunstmest en dat gaf behoorlijk wat blauwe vlammen.Toen begon de hele touwtrekkerij met de verzekering en dergelijke in ieder geval heeft het de man een leuk bedrag geld gekost, de boerderij had beter helemaal af kunnen branden maar er bleef nog een muur staan, gelukkig liepen de koeien buiten en vielen er geen slachtoffers. En was hij voorlopig van het gezeur van de gemeente af. Maar dat was maar even die begonnen later weer te donderen, toen de nieuwe schuur er kwam, die moest verplaatst worden naar een ander stuk grond van de kastelein aan de andere kant van de snelweg.

Eén reactie to “1972 een jaar om nooit weer te vergeten, of heel snel…..”

  1. harrie's avatar harrie Says:

    weer een mooi stukje schrijf werk frans
    grt p

Geef een reactie op harrie Reactie annuleren